28. Drijftil op drift

Na een hittegolf met temperaturen tot 39 graden bracht een onweerstoring op woensdag 2 juli weer even verkoeling. Op vrijdag 4 juli werd het prachtig vaarweer.

Ik voer in de ochtend over de Oostelijke Schutsloot tot...... 
(foto aanklikken voor goed beeld)

Vaarweg gestremd!

Wat was dit nou? Een kort moment twijfelde ik aan mezelf, ben ik ergens verkeerd gevaren? Een TGA, tijdelijke verstoring kortetermijngeheugen? Ik was even letterlijk de (vaar)weg kwijt!  

Ik ben langzaam tot aan de begroeiing doorgevaren en kon er toen doorheen kijken. Het was een losgeslagen stuk oever, een grote drijftil, op drift geraakt en overdwars vastgelopen tussen de oevers. Ik heb aan het boompje vastgemaakt en de sloep achteruit gevaren. Aan de rechterzijde kwam toen beweging. Losgemaakt, ruimte gemaakt en de deur opende zich: 

De vaarweg opent zich, ....

 .... de wind blaast het stuk tegen de linker oever ....

 .... en ik kan weer door.

Je maakt wat mee in de Wieden! In de Wieden vormen zich langs oevers op ondiep en stilstaand water kraggen. Die kraggen breken soms los en vormen dan drijftillen. Die stukken kom je regelmatig tegen, maar zo groot? Het zal door die onweersbui gekomen zijn. 

Afbeelding uit Ecopedia

Om deze natuur te behouden is de toegestane vaarsnelheid beperkt tot 6 km/uur. Velen varen echter te hard. Vaak ook de werkboten. Ik hou me er aan en geniet des te meer van de omgeving.

Op die mooie ochtend voer ik verder over de Belterwijde, legde aan voor een korte pauze en maakte daarna een rondje over de Schutsloterwijde. Pas na 12:00 uur werd het drukker, maar toen was ik al weer op weg naar de thuishaven.

Ik had nog niet vastgemaakt of ....

.... deze twee kwamen uit het riet tevoorschijn. Duidelijk dat passanten hier de eenden voeren.

Zwarte stern boven de Schutsloterwijde.

24. De Bosman-molentjes in de Wieden.

 

Oostelijke Schutsloot 30 april 2025

Overal in de Wieden kom je ze tegen, kleine metalen molentjes. Een windwatermolen is toch om water weg te malen? Niet altijd, hier staan ze om de rietvelden te bevloeien. Ik was weg- en waterbouwer, maar dit wist ik niet. Of ik ben het vergeten.😉

Ooit stonden er vele kleine houten molens in de Wieden, de Tjaskers. Deze hielden het land begaanbaar door water weg te pompen. Maar na drooglegging van de Noordoostpolder (1937-1942), helaas zonder randmeer, ontstond er een grondwaterstroom van het laagveengebied naar de nog veel dieper liggende polder. De grondwaterstand in de Wieden daalde. Ook de rietwinning liep gevaar. Men ging vele kleine metalen windmolentjes plaatsen. Deze waren ooit in 1929 ontworpen door Bas Bosman in Piershil (Hoeksche Waard, ZH) en werden dan ook Bosman-molentjes genoemd.

Bosman-molentjes langs de Oostelijke Wetering.

De molentjes pompen water uit de vaarten in smalle geultjes die in de rietvelden zijn gegraven.

De voet van het molentje staat op een betonput.

Achter het molentje is het geultje voor de bevloeiing te zien.

Het water in de vaarten werd oorspronkelijk aangevuld door de riviertjes uit Drenthe en Friesland, maar toen dat onvoldoende bleek werd het gemaal A.F. Stroink ten zuiden van Blokzijl geschikt gemaakt om ook water in te laten.

Ik voer op 30 april over een lege Schutsloterwijde richting Zwartsluis.

Nog steeds zomers weer op de Schutsloterwijde.

Het terras bij de grote Kolksluis in Zwartsluis blijft een aantrekkelijk plekje!

En de ooievaar liep ongestoord verder....